Yola Çıkıyoruz, Facialayla Devam Ediyoruz
Ehliyet almak, hayatınızın en büyük başarılarından biridir. İlk seferde geçenler vardır tabii — onlara selam olsun — ama çoğumuzun hikayesi farklıdır. Sürücü kursu faciaları, "direksiyon eğitmeni niye bağırıyor" sorusuyla başlar ve sınavda "vites boşta değil, ama araba gitmiyor" anıyla devam eder. Ehliyeti aldıktan sonra gerçek faciala başlar: Artık trafiktesiniz. Ve trafik, sabır testinden başka bir şey değildir.
Gelin, hepimizin yaşadığı ama kimseye itiraf edemediği o trafik facialarını birlikte hatırlayalım. Çünkü yolda en çok güldüğümüz şey, en çok sinirlendiğimiz andır — ama yıllar sonra anlatırken komik gelir.
Ehliyet Sınavı: İlk Faciala Zamanı
Ehliyet sınavı, hayatınızın en stresli 20 dakikasıdır. Direksiyon sınavında eğitmen "sağa dön" der, siz sola dönersiniz. "Dur" der, siz yavaşlarsınız. "Park et" der, siz kaldırıma çıkarsınız. Ve en kötüsü, sınav bitip "geçtiniz" dendiğinde hissettiğiniz o şok — çünkü eminiz ki bir şeyler yanlış gitti, ama sınav görevlisi de acımış olmalı.
Yazılı Sınav ve O Sorular
Yazılı ehliyet sınavı, mantıkla değil ezberle geçilir. "Kavşakta kim önceliklidir?" sorusuna doğru cevap verirsiniz ama gerçekte kavşakta kimin öncelikli olduğunu kimse bilmez. En komik an, sınavda kopya çeken kişinin kopyasının da yanlış olmasıdır. Ve sınavı geçip direksiyon sınavına kaldığınızda, yazılıda öğrendiğiniz hiçbir kuralın gerçek trafikte işe yaramadığını fark edersiniz.
İlk Kez Tek Başına Direksiyon
Ehliyeti aldıktan sonra ilk kez tek başına araba kullanmak, özgürlüğün ve terörün aynı anda yaşandığı andır. Yan koltukta artık kimse "yavaşla" demiyordur, ama içinizden bir ses "yavaşla" diye bağırıyordur. İlk kavşakta durup sağa sola baktığınızda, trafiğin kitapta anlatılandan çok farklı olduğunu anlarsınız. Kitapta "öncelik sağdan gelenindir" yazar, gerçekte öncelik kornaya basanındır.
Park Faciaları: En Büyük Savaş
Park etmek, sürüşün en zor kısmıdır. Düz parkta aracı iki yana sığdıramamak, dik parkta 15 hamlede ancak aracı yerine oturtmak, ve paralel park... paralel park, insanın tüm özgüvenini yok eden bir eylemdir. Arkadan gelen araçlar sizi izlerken, siz bir türlü aracı araya sokamazsınız. Her hamlede daha da uzaklaşırsınız. Sonunda valet park çağırırsınız — o 3 saniyede park eder, siz 15 dakikadır uğraşıyorsunuzdur.
Alışveriş Merkezi Otoparkı Cehennemi
AVM otoparkı, facialaların başkentidir. Katlar dolu, boş yer yok, ve siz 20 dakikadır boş yer arıyorsunuz. Sonunda bir boş yer görürsünüz — ama orada bir motosiklet durmaktadır. Ya da yer çok dardır, ancak motosiklet sığar. Bir kat yukarı çıkarsınız, yine dolu. Bir kat aşağı inersiniz, yine dolu. Sonunda çatı katında boş yer bulursunuz, ama arabanız çatıya çıkacak kadar küçük değildir — çatı garajı sadece kompakt araçlar içindir ve siz SUV kullanıyorsunuzdur.
Park Yüzüğünden Anlamamak
Park yüzüğü, şehir hayatının en karmaşık buluşudur. Mavi mi, kırmızı mı, sarı mı? Hangi saatlerde serbest, hangi saatlerde yasak? Kimse tam olarak bilmez. Park ettiğinizde her şey normaldir, geri döndüğünüzde bir ceza tutanağı vardır. "Ama burada park serbest" demek istersiniz, ama ceza yemişsinizdir bir kere. Park kuralları, kuantum fiziği kadar karmaşık ve astroloji kadar tutarsızdır.
Kavşak ve Dönel Kavşak Faciaları
Dönel kavşak, Türk trafiğinin en absürt buluşudur. Kimin öncelikli olduğunu kimse bilmez, herkes birbirine yol vermek ister ama kimse geçmez. En komik an, dönel kavşakta yanlış çıkışa girmektir — "sağa mı, sola mı?" kararsızlığıyla ortada kalırsınız, arkadaki korna çalar, siz paniklersiniz, ve sonunda istemediğiniz yöne gitmek zorunda kalırsınız. Dönel kavşak facialasının zirvesi, kavşak içinde tur atmaktır — çıkışı bulamadığınız için kavşakta iki tur atarsınız ve yolcularınız "nereye gidiyoruz" diye sorar.
Dört Yol Kavşağında Kim Geçecek?
Dört yol kavşağı, bir güven mücadelesidir. Dört taraftan da araçlar yaklaşır, herkes "ben geçeceğim" bakışı atar, ve kimse gitmez. Sağdan gelen mi öncelikli, soldan gelen mi? Kurallara göre sağdan gelen. Gerçekte, en cesur olan geçer. Cesur olmak, kornaya en çok basan demek değildir; en hızlı gaz pedalına basan demektir. Ve bazen dört araç aynı anda harekete geçerse, kavşakta bir "dans" başlar — herkes yavaşlar, durur, tekrar hareket eder, ve sonunda en sabırsız olan geçer.
Navigation Facialası: "Rotanızı Yeniden Hesaplıyorum"
GPS facialası, sürücünün en büyük dostu ve en büyük düşmanıdır. "200 metre sonra sağa dön" der, sağda bir duvar vardır. "Hedefinize ulaştınız" der, ortada bir çöl vardır. Ve en ünlü cümle: "Rotanızı yeniden hesaplıyorum" — bu aslında "yanlış yola girdiniz ama ben suçu üzerime almayacağım" demek istiyordur. Navigasyon bazen sizi 50 metrelik bir mesafeyi 3 kilometre olarak gösterir, bazen de otoparkın içinden geçmemizi ister. Navigasyon güvenmek, bir ilişki gibidir: Bazen çalışır, bazen yıkar.
Trafikte İnsan Psikolojisi
Trafik, insanın gerçek karakterini ortaya çıkarır. Normalde sakin, kibar, anlayışlı bir insanın direksiyona geçtikten sonra tamamen değiştiğini biliyor muydunuz? Trafikteki insan psikolojisi, laboratuvar ortamından daha iyi gözlemlenir. Korna, selektör, cam açıp bağırmak — bunlar trafikteki iletişim araçlarıdır.
Korna Dili ve Selektör Kültürü
Korna, trafiğin en çok kullanılan dilidir. Bir kısa korna = "dikkat", iki kısa korna = "geç", uzun korna = "ne yapıyorsun", ve çok uzun korna = "hayatımdan memnun değilim". Selektör ise tam bir iletişim sanatıdır: Bir selektör = "geçebilirsin", iki selektör = "geçme", sürekli selektör = "kör mü oldun?" Trafikte korna ve selektör, kelimelerden daha etkili bir dilidir. Ve bazen cam açıp bağırmak, en tatmin edici — ama en utanç verici — iletişim yöntemidir.
Yol Öfkesi ve O Anlar
Yol öfkesi, insanın kontrolünü kaybettiği andır. Normalde "sorun değil" diyeceğiniz bir durumu, direksiyondayken "bu adam ne yapıyor!" diye bağırarak karşılarsınız. En komik an, bağırdıktan sonra yan pencereden karşı tarafın sizi duyup size bakmasıdır. O an utanç ve öfke arasında bir duygu yaşarsınız. Ve en büyük faciala, bağırdığınız kişinin tanışınız çıkmasıdır — "Ahmet mi? Sen misin? Nasılsın?" diyerek sakinleşirsiniz, ama içinizde hâlâ o kızgınlık vardır.
Yanlış Yakıt, Unutkanlık ve O Garip Anlar
Benzinlik facialaları, sürücünün unutkanlık listesinin başında gelir. Benzin yerine mazot, mazot yerine benzin — evet, bu olmuştur ve olmaya devam edecektir. Ama en komiği, benzinlikteki tuvalet facialasıdır: Anahtar almak için içeride beklemek, anahtarı getirdiğinizde tuvaletin dolu olması, ve en kötüsü — tuvaletin kilitli olması ama anahtarın kayıp olması.
Araba Anahtarını Kaybetmek
Araba anahtarı facialası, modern hayatın en klasik komedisidir. Anahtar ceptedir, bir bakarsınız yoktur. Çantadadır, yoktur. Arabanın üstündedir — hayır, arabanın içinde midir? Arabanın kapısı kilitlidir, anahtar içeridedir, ve siz dışarıdasınız. O an, dünyanın en aptal insanı olduğunuzu hissedersiniz. Ama sakin olun: Her yıl binlerce insan arabasını çalışır durumda bırakıp iner ve kapı kilitlenir. Siz tek değilsiniz.
Farları Kapatmayı Unutmak
Farları açık bırakmak, ertesi sabahın en büyük sürprizidir. Her şey yolundadır, arabaya binersiniz, kontağı çevirirsiniz, ve... hiçbir şey olmaz. Akü bitmiştir. O an, hayatınızı gözden geçirirsiniz: "Dün gece farları kapattım mı?" Hayır, kapatmadınız. Şimdi bir başka araç arayıp akü takviyesi istemek, yetişkin insanın en aşağılayıcı anlarından biridir. Ama en komik an, akü takviyesi vermek için gelen kişinin kablosunun kısa çıkmasıdır — iki araç birbirine yaklaştırılır, kablo yetmez, ve arabalar birbirine yaklaşırken çarpışma riski yaşanır. Akü takviyesi, bir güven dansıdır.
Otoyol Faciaları: Hız ve Sabır Savaşı
Otoyol, trafiğin en medeni ve en korkutucu alanıdır. Sol şeritte tır, orta şeritte yavaş araç, sağ şeritte ise bir cesaret savaşı yaşanır. Otoyol facialaları arasında en popüleri, yanlış çıkışa girmektir. "Bu çıkış mı?" diyerek son anda şerit değiştirmek, arkadaki aracın fren yapmasına sebep olmak, ve o an tüm otoyolun size kızdığını hissetmek — otoyol facialasının klasik senaryosudur.
Hız Ölçer ve O An
Hız ölçer, sürücünün en büyük korkusudur. "Hız sınırı 120, ben 119 gidiyorum" diyerek otoyolda ilerlersiniz. Sonra bir flaş patlar. "Ne? Ben 119 gidiyordum!" Evet, ama hız ölçer 131 gösteriyordur. Nasıl olur? Belki yokuş aşağı hızlandı, belki hızınızı kontrol edemediniz, ama artık ceza kesilmiştir. Hız ölçer facialasının en komik versiyonu, ceza gelip tutarağı gördüğünüzde "o gün araçtan ben mi kullanıyordum, yoksa eşim mi?" kavgasıdır. Aile içi facialanın trafiğe yansıması.
Trafik Faciası Değil, Trafik Komedisi
Trafik faciaları, hepimizin ortak dilidir. Kavşakta kimin öncelikli olduğunu bilmemek, park edememek, navigasyonun bizi tarlaya sokması, kornanın iletişim aracı olması — hepsi aynı hikayenin parçası. Trafikte gülmek, bazen tek çaredir. Çünkü sinirlenmek trafiği hızlandırmaz, ama gülmek en azından kan basıncınızı düşürür.
Ve yıllar sonra o trafik facialarını anlatırken, en çok gülen siz olursunuz. Çünkü o kavşakta kilitlenen siz, o park yerinde 15 dakika uğraşan siz, ve o hız ölçer karşısında şok olan siz — hep aynı kişisiniz. Ve bu facialalar, sürücü olmanın gerçek vergisidir. Ehliyeti almak bedavaysa, trafik faciaları ödediğiniz vergidir. Ama en azından bu vergi, gülmeye değer.
Yorumlar
Yorum Gönder