Birden fazla kez mi yaşadınız o anı? Mutfakta bir şeyler hazırlıyorsunuz, her şey yolunda gidiyor, derken... BAM! İşte o an hayatınızın en komik anı olarak kayıtlara geçiyor. Yemek yapmak başlı başına bir macera, ama yemek yaparken başımıza gelen facialar? O ayrı bir sanat eseri. Gelin, hep birlikte mutfakların karanlık ve komik tarafına bir göz atalım.
Tuz Şekeri Sananlar Kulübü: Hoş Geldiniz
Bu kulübün üyeleri çok kalabalık, inanın bana. Herkes en az bir kez yaşamıştır bu faciaları: Tarifte "2 yemek kaşığı şeker" yazar, siz bir güzel iki kaşık tuz atarsınız tatlıya. Sonuç? Tadına bakınca yüzünüzdeki ifade, meme konusu bile olmuşluğu vardır insanların. Bir dostumun annesi, kayınvalidesine ikram etmek için haşhaşlı kek yapmıştı. Şeker yerine tuz koymuş, haşhaş da mahsumca oturmuş orada. Kayınvalidenin ilk lokmadaki yüz ifadesi, dostumun "Artık kayınvalidem bize gelmiyor" diye özetlediği bir facialar serisinin başlangıcı olmuştu.
Ve bu sadece dondurulmuş bir facialar değil. Tuz-şeker karışıklığı, her mutfakta en az bir kez yaşanan evrensel bir facialardır. Hatta bazı ülkelerde tuz ve şeker kapları benzer görünümlü olduğu için bu olay o kadar yaygın ki, insanlar artık kapların üzerine büyük harflerle "TUZ" ve "ŞEKER" yazmaya başlamışlar. Biz ise Türk milleti olarak "N'olcak yani, tuz mu şeker mi, sonuçta ikisi de beyaz" diyerek bu faciaları bir şekilde idare etmeye devam ediyoruz.
Olay Yeri: Dondurulmuş Tuz Karemleri
Geçen yıl bir arkadaşımın doğum günü partesinde, beni dondurulmuş karamelli cheesecake ile şaşırtmak istediler. İlk lokmayı aldığımda, o tatlıdan tuzlu lezzet gelince, anladım ki tuz-şeker savaşının bir kurbanı daha olmuşum. Tüm misafirler, "Acaba bu yeni bir tat mı?" diye kibarca bir kaşık daha aldılar, ama yüzlerindeki ifadeden her şeyi anlamak mümkündü. O gün sonra "tuzlu cheesecake" aramaları internette patlama yapmış olmalı.
Yoğurttan Kaymak Yapanların Hikayeleri
Türk mutfağının vazgeçilmezi yoğurt, bazen bize öyle sürprizler yapar ki, inanamazsınız. Mesela, yoğurt mayalama işi başlı başına bir facialar makinesi. Annem bir keresinde yoğurt mayalamak için sütü ısıtmış, mayayı eklemiş, güzelce sarıp sarmalamış, ertesi sabah heyecanla açmış... Süt hâlâ süt! Mayayı unutmuş mu? Hayır. Mayayı bozuk mu? Hayır. Sütü kaynatırken mayayı eklemesi gereken sıcaklığa hiçbir zaman getirmemiş. Yani sıcak süt + soğuk maya = bozuk süt. Yoğurt mu? Uzaklardan selam olsun.
Bir diğer facialar klasiği ise "Yoğurt süzülüp süzülmediği" meselesidir. Süzme yoğurt yapmak için yoğurdu bir gece boyunca bez torbada asıp beklersiniz. Sabah kalkarsınız, torbanın altında ne var? Bir süzüntü. Yoğurt mu? Tamamı torbada kalmış, süzülen kısım sadece su. Yani aslında yoğurdunuz hâlâ yoğurt, sadece biraz daha cömert davranmış kendine. Bu faciaları yaşayan herkes bilir: Süzme yoğurt yapmak, sabır ve tecrübe işidir. İlk denemede başarı oranı, loto kazanma ihtimaliyle yarışır.
Kaymak Faciası: Üstü Kapanan Yoğurt
Kaymak, Türk kahvaltısının kraliçesidir. Ama kaymak yapmaya çalışmak, facialarla dolu bir serüvendir. Kaymak için sütü yavaş yavaş kaynatmanız, sonra soğumaya bırakmanız gerekir. Bir dostum, acelesi var diye sütü yüksek ateşte kaynatıp kaymak yapmaya çalışmış. Sonuç? Yanmış süt kokusu ve sütün dibine yapışmış bir karamel tabakası. Kaymak yerine, bulaşık makinesinin bile temizleyemediği bir tava kazanılmış oldu. O gün bu gündür, "kaymak yapacağım" demek, arkadaş çevresinde "yeni bir facialar hikayesi duyacağız" anlamına gelir.
Misafirliğe Giderken Yemek Götürenlerin Faciaları
Misafirliğe giderken yemek götürmek, Türk kültüründe bir nevi olimpiyat sporudur. Herkes birbirine yemek götürür, bu güzeldir. Ama yemek götürürken başımıza gelen facialar? Ayrı bir kategori.
Geçen yıl bayramda, halama börek götürmek için sabahın altısında kalktım. Böreği özenle hazırladım, fırına sürdüm, altı kızardı, üstü kızardı, tam kıvamında! Fırından çıkardım, soğumaya bıraktım, sonra güzelce paketledim. Yola çıktım, halanın kapısını çaldım, böreği uzattım, hala açtı... Böreğin tamamı ambalajın içinde erimiş, hamur hamura karışmış, iç harcı dışarı dökülmüş. Neden? Çünkü böreği sıcak sıcak paketleyip direkt yola çıkmıştım. Yol boyunca börek kendi buharıyla pişmeye devam etmiş, sonuç: börek faciaları.
Bir diğer klasik ise "yemek taşırken dökme" olayı. Tencereler, kaplar, saklama kutuları... Hepsi bir şekilde yolda bir şeyler yapar. Siz arabanın arka koltuğunda tencereyi tutarken, ani frende tencerenin içindeki çorba sizin kucağınıza, arabanın koltuğuna ve neredeyse tavana sıçrar. O anki facialar ifadesi, yıllar sonra bile anlatılır. "Hani o frenfaciası varya..." diye başlayan hikayeler, aile toplantılarının vazgeçilmezi olmuştur artık.
Mutfak Aletlerinin İhaneti: Biz Onlara Güveniyoruz, Onlar Bize Hayat Zorlaştırıyor
Mutfak aletleri, bize hayatımızı kolaylaştırmak için icat edilmişler. Peki gerçekten öyle mi? Hayır. Onlar, sabahın kör saatinde bizi en komik facialarımıza maruz bırakan sessiz komedyenlerdir.
Mikser Faciası: Duvar Sanatçıları
Elektrikli mikser, kek hamuru karıştırırken hayat kurtarır. Ama mikserin o hızlı dönen kolları, bir anlık dalgınlıkta hamuru sadece karıştırmakla kalmaz, hamuru duvarlara, tavana ve yüzünüze de ustaca dağıtır. İlk kez mikser kullanan herkesin hikayesi aynıdır: "Acaba en yüksek hızda çalıştırayım mı?" Evet, çalıştırın. Sonuç? Mutfağınız modern sanat galerisine dönüşür. Kek hamuru her yere sıçrar, siz şaşkınlıkla mikseri tutamadan seğirtirsiniz. O anki facialar ifadesi, fotoğrafını çeken biri varsa, sosyal medyada viral olur. Mikser faciası, mutfak facialarının kralıdır.
Basınçlı Tencere: Mutfaktın Fırtınası
Düdüklü tencere, Türk mutfaklarının efsanesidir. Et pişirmek için harikadır, ama bir anlık dalgınlıkta mutfaktaki en tehlikeli silaha dönüşebilir. Henüz düdüklü tencereyle tanışmamış olanlar için anlatayım: Bu tencere, içindeki basıncı serbest bırakmak için bir düdük çalar. Normalde düdük çaldığında ateşi kapatırsınız. Ama ya düdük çalmayı unutursa? Ya da siz başka bir işle meşgulken tencere dans etmeye başlarsa?
Bir arkadaşım, düdüklü tencerede et pişirirken telefonla konuşmaya dalmış. Tencerenin düdüğü çalmış, ama o duyamamış. Sonuç? Mutfakta bir patlama sesi, tencerenin kapağı havaya fırlamış, et parçaları tavana yapışmış, ve mutfağın tamamı et suyuyla kaplanmış. O gün, arkadaşımın mutfakta en son düdüklü tencere kullandığı gün olmuştur. Artık et pişirmek için yavaş pişirici kullanıyor ve her seferinde "Bu sefer patlatmayacağım" diye kendini motive ediyor.
İlk Yemek Yapma Deneyimleri: Mutfak Çaylaklarının Faciaları
Herkesin bir "ilk yemek yapma" hikayesi vardır. Kiminin ilk yemeği güzel olmuştur (nadiren), çoğunluğun ise... facialarla dolu bir serüven. Mutfak çaylaklarının yaşadığı facialar, tecrübeli aşçıların bile güldüğü türden hikayelerdir.
Üniversitedeyken ev arkadaşımdan bir gün makarna yapmamı istediler. "Makarna yapmak ne ki?" dedim, suyu kaynatıp makarnayı atacağım, haşlayıp süzeceğim, hazır. Su kaynadı, makarnayı attım, 15 dakika bekledim, süzdüm... Makarna tamamen lapa olmuştu. Neden? Çünkü makarnayı kaynayan suya atıp sonra ateşi kısıp 15 dakika haşlamam gerekirdi, ben ateşi sonuna kadar açık bırakıp 15 dakika kaynattım. Makarna lapası, o günün yemeği oldu. Ama bu faciaları unutmadım: Artık makarna yaparken zamanlayıcı kullanıyorum, ateşi kontrol ediyorum, ve en önemlisi, makarnanın üzerindeki pişirme süresini okuyorum.
Pirinç Faciası: Suyu Az Olunca Ne Olur?
Pirinç pişirmek, göründüğünden daha zordur. Özellikle de su oranını tutturamazsanız. Bir keresinde, misafir gelecek diye aceleyle pirinç pilavı yapmaya çalıştım. Tarifte "2 su bardağı su" yazıyordu, ben "1 buçuk yeter" deyip kendi kararımı verdim. Sonuç? Pirinçlerin yarısı çiçek gibi açılmış, yarısı taş gibi sert kalmış. O gün sofrada, çiçek pirinçlerle sert pirinçlerin bir arada dans ettiği bir pilav yedik. Misafirler kibarca "Çok değişik bir doku, tebrikler!" dediler. Ben de gülümseyip "Yeni bir tarif deniyorum" yalanını söyledim. O günden beri, pirinç yaparken su ölçüsünü tartışmasız uyguluyorum.
Yabancı Mutfaklara Girenlerin Faciaları: Dünyada Yemek Yaparken Başımıza Gelenler
Türkiye dışında yaşayan veya seyahat eden her Türk, yabancı mutfaklarda facialar yaşamıştır. Çünkü Türk mutfağının o eşsiz malzemeleri, yabancı ülkelerin marketlerinde ya hiç yoktur ya da farklı isimler altında gizlenmiştir.
Almanya'da yaşayan bir tanıdığım, annesinin tarifinden dolma yapmaya karar vermiş. Marketten biber, pirinç, kıyma almış, ama... dolmalık biber yerine çarliston biber almış. Sonuç? Dolmalar o kadar büyük olmuş ki, bir tanesi bir öğün yetmiş. Ayrıca çarliston biberin o acılığı, dolmanın iç harcıyla birleşince, yemekten ziyade bir acılık yarışması gibi olmuş. O gün bu gündür, "Dolmalık biber nerede?" sorusu Almanya'daki Türk marketlerin en çok sorulan sorusu olmuştur.
Salam ve Sucuk Kavgası: Yabancı Marketlerde Kaybolanlar
Yabancı ülkelerde Türk mutfağını aramak, bir nevi hazine avı gibidir. Sucuk mu arıyorsunuz? İtalyan sosis bölümünde "pepperoni" etiketi altında saklanmış olabilir. Pastırma mı lazım? İngilizce "pastrami" yazıyor, ama pastırma ile pastrami aynı şey değil! Bir arkadaşım, pastırma diye pastrami almış, eve gelip paketi açınca fark etmiş ki bu pastırma değil, hindi pastırmalı bir şey. O günkü kahvaltıda, "Bu pastırma değişik ama idare eder" diyerek bir şekilde idare ettiler. Ama içlerinden bir ses "Seni yine kandırdılar" diyordu.
Sofrada Başımıza Gelen Komik Anlar: Yemeği Yerken İşler Sarpa Sarınca
Yemek hazırlama faciaları bitmez, ama yemeği yerken de facialar bitmez. Sofrada başımıza gelen komik anlar, mutfak faciaları kadar eğlencelidir.
Çorba Faciası: İlk Lokmada Giyim Yenile
Davetlidirsiniz, masaya oturdunuz, önünüzde sıcacık bir çorba var. Kaşığı alıp ilk lokmayı atacağınız an, o heyecanla kaşığı ağzınıza götürüyorsunuz ve... çorba kaşıktan ağzınıza değil, göğsünüze, gömleğinize, kravatınıza, hatta karşınızdaki kişinin gömleğine sıçrıyor. O anki sessizlik, yıllarca sürecek bir anı olarak kaydedilir. Artık o gömlek, "o çorba gecesinin hatırası" olarak dolapta durur ve her gördüğünüzde gülümsetir.
Bir iş yemeğinde, patronumun önüne mercimek çorbası getirildi. İlk kaşığı alırken, çorba kaşığı ağzına değil, kravatına gitti. Patron, kravatını silmeye çalışırken, çorba damlaları masanın diğer ucundaki sunum dosyasına ulaştı. O gün, "çorba kravatı" şirkette bir efsane oldu. Artık her iş yemeğinde, çorba gelmeden önce herkes çatal-bıçağı biraz daha kenara koyar ve "Dikkatli olalım, bugün çorba var" der.
Düğün Yemeği Faciaları: 500 Kişinin Önünde
Düğün yemekleri, başlı başına bir facialar potansiyeli taşır. 500 kişinin önünde yemek yiyorsunuz, her şey mükemmel gitmeli, değil mi? Hayır. Düğün yemeği faciaları, en komik ve en utanç verici anlardan biridir.
Bir düğünde, kuzenim pasta keserken pastayı tutan tabağı kaybırmış ve pasta 3 metre uzağa, dans pistine düşmüştür. Pastanın üzerine çıkan çiftlerin şaşkın yüzleri, o düğünün en çok konuşulan anı olmuştur. Dans pistinde pasta parçalarıyla dans edenler, o geceyi unutamıyorlar. Hatta bazıları "Pastamız dans etti" diyerek olayı bir nevi pozitif bir facialara dönüştürmeyi başardılar.
Diyet Yemekleri Faciaları: Sağlıklı Yemek Yaparken Başımıza Gelenler
Diyet yapmaya karar verdiniz, artık sağlıklı yiyecekler yapacaksınız. Haşlama, ızgara, salata... Hepsi güzel, ama diyet yemekleri yaparken başımıza gelen facialar da cabası.
Avokado Faciası: Olgunluğu Tuturamayanlar
Avokado, son yılların en popüler diyet yiyeceğidir. Ama avokado alırken ve kullanırken yaşanan facialar, mutfak maceralarının en absürtleridir. Marketten avokado aldınız, "bir iki güne olgunlaşır" dediniz, beklemediniz, kestiniz, içi tamamen ham ve sert. Ya da tam tersi, "bugün keseceğim" dediniz, avokadoyu kestiniz, içi kahverengi ve çürük. Avokado olgunluğu, mutfak dünyasının en büyük gizemidir. Kimse tam olarak bilemez ki avokado ne zaman yenilecek kıvamda olur. Bu nedenle, avokado faciaları, sosyal medyada en çok paylaşılan mutfak hikayelerinden biridir.
Yulaf Ezmesi: Nefes Alan Bir Yiyecek
Diyetin vazgeçilmezi yulaf ezmesi, mutfak faciaları için de zengin bir kaynaktır. Yulaf ezmesini süt veya suyla pişirirken, bir anlık dalgınlıkta ocağı unutursanız, yulaf ezmesi tavanaya yapışır ve bir nevi "yulaf keki" oluşur. Tavayı temizlemek, yulaf ezmesini pişirmekten daha uzun sürer. Ve en komik facialar ise şudur: Yulaf ezmesini geceye hazırlayıp buzdolabına koyarsınız, sabah kalkarsınız, kaseyi açarsınız ve yulaf ezmesi o kadar koyu olmuştur ki, kaşık bile dik durur. "Bu mu healthy breakfast?" diye sorarsınız kendinize. Evet, bu o. Yulaf ezmesi, sabahın köründe size güç vermek için orada duran ama aslında bir mimari yapıya dönüşmüş bir kahvaltıdır.
Mutfak Facialarından Çıkarılacak Dersler
Mutfak faciaları, hepimizin yaşadığı ve yaşarken güldüğü komik anlardır. Bu facialardan çıkardığımız dersler var:
Birincisi: Mutfakta acele etmeyin. Acele, faciaların anasıdır. Ne yapıyorsanız yapın, yavaş ve dikkatli olun. Tuz mu şeker mi? Kontrol edin. Su ölçüsü doğru mu? Tartın. Fırın ısısı kaç derede olmalı? Okuyun.
İkincisi: Yeni bir tarif denerken, misafir gelmeden önce deneyin. Misafir sofrasında sürpriz istemezsiniz. İlk denemenizde facialar yaşama ihtimaliniz çok yüksek, en azından yalnızken yaşayın ve gülebilirsiniz.
Üçüncüsü: Mutfak aletlerini tanıyın. Mikserin hangi hızda ne yapacağını, düdüklü tencerenin ne zaman düdükleyeceğini, fırının gerçek sıcaklığını bilin. Aletlerinizin dilini öğrenin, onlar da size facialar yaşatmaz.
Dördüncüsüsü: Ve en önemlisi, faciaları kişisel bir başarısızlık olarak görmeyin. Her facialar, bir hikaye, bir anı, bir kahkaha kaynağıdır. Yıllar sonra o faciaları anlattığınızda, herkes güler ve "Ben de yaşamıştım!" der. İşte mutfak facialarının güzelliği burasıdır: Bizi birbirimize bağlar, güldürür ve "Yalnız değilim" dedirir.
Sizin Mutfak Facianız Ne?
Bu yazıyı okurken aklınıza gelen facialar varsa, yorumlar kısmında paylaşın! Belki sizin hikayeniz, bir sonraki yazının kahramanı olur. Mutfak faciaları, paylaşınca daha komik oluyor. Unutmayın, her büyük aşçının arkasında bir sürü facialar yatar. Sizin mutfak maceranız ne? Tuzu şekere mi karıştırdınız, yoğurt mu mayalayamadınız, yoksa mikserle duvarı mı boyadınız? Anlatın, gülelim birlikte!
Mutfak faciaları, hayatımızın en komik sayfalarından biridir. Ve inanın bana, her faciala bir gün en sevilen anınız olur. Çünkü facialar yaşamak, yaşamaktır. Ve yaşamak, gülmektir.
Yorumlar
Yorum Gönder