Hayvanlar Bizi Her Zaman Şaşırtır
Hayvanlar… Onlar hayatımıza girdikleri andan itibaren her şeyi değiştirirler. Bir sabah uyandığınızda kedinizin yüzünüze tıslayarak "beni besle" diye bağırdığını, köpeğinizin postacınıza aşık olup her gün kapının önünde beklediğini ya da Papağanınızın eski sevgilinizin telefonunu tekrar arayıp "neden git tin" dediğini yaşamadıysanız, hayvanlarla gerçekten yaşamamışsınız demektir. Bugün size gerçek insanların gerçek hayvanlarıyla yaşadığı o inanılmaz, o absürt, o "yuh artık bu da mı olur" dedirten hikayeleri anlatacağım. Hazır olun çünkü bazıları o kadar komik ki, okurken kahkaha attığınızda yanınızdakiler "iyi misin?" diye soracak.
Kedi Mi Yoksa Küçük Bir Diktatör Mü?
Pencerede Mıyavlama Grevi
İstanbul'da yaşayan Selma Hanım'ın kedi hikayesi var ki, sinema filmi olsa "bu senaryo çok abartı" derler. Selma Hanım, adını Pamuk koyduğu beyaz tüylü kedisini çok severek sahiplenmiş. İlk günler her şey yolundadır: Pamuk sessiz sakin, sürekli uyuyor, zarif zarif yemek yiyor. Ta ki Selma Hanım bir akşam Pamuk'u evde bırakıp tiyatroya gidene kadar.
Sabah uyandığında pencerenin tam karşısında, komşu binanın çatısında bir beyaz şekil görür. Pamuk! Ama nasıl? Selma Hanım'ın dairesi dördüncü katta. Pencere kapalı. Selma Hanım panikle dışarı çıkar, komşulara sorar. Meğer Pamuk, gece bacadan tırmanmış, çatıya çıkmış, oradan da komşu binanın çatısına atlamış. Hayvan, bir gece içinde "buraları fethettim" moduna girmiş.
Ama hikaye burada bitmiyor. Selma Hanım, itfaiyeyi arar. İtfaiye gelir, merdiven açar, Pamuk'u almak üzere yukarı çıkar. Tam alacakken Pamuk bakar ki bu bir macera, atlar başka bir çatıya. İtfaiyeciler peşinden koşar. Bu böyle tam üç saat sürer. Sonunda Pamuk, açlıktan titreyerek bir balkonda mırıltanmaya başlayınca, itfaiyeciler onu bir kase mantıyla ikna ederek yakalayabilirler. O günden sonra Selma Hanım penceresine tel çektirdi. Pamuk ise her gece o tırmalayarak "ben buradan çıkmak istiyorum" diye haber verir.
Kedi ve Çamaşır Makinesi Olayı
Ankara'dan Burak Bey'in kedi hikayesi ise tam bir felaket komedisi. Burak Bey'in kedisinin adı Zıpzıp. Zıpzıp bu, isminin hakkını fazlasıyla veriyor. Bir gün Burak Bey çamaşır makinesine çamaşır doldurur, kapatır, başlatır. Yarım saat sonra makiniden garip bir ses duyar. "Bum bum bum." Durdurur. Açar. Ve karşısında… ıslak, şaşkın ve çok ama çok sinirli bir Zıpzıp. Kedi çamaşır makinesine girmiş, Burak Bey fark etmeden makineyi çalıştırmış. Hayvan 30 dakika boyunca 30 derece suyla yıkanmış.
Veteriner götürülür, her şey yolundadır. Ama Zıpzıp bir daha asla aynı kedi olmaz. O günden sonra çamaşır makinesinin sesini duyan Zıpzıp, fırlayıp makinenin üzerine oturur ve mırıldanarak "bu makine benim düşmanım" der gibi bakar. Bir keresinde Burak Bey makineyi çalıştırdığında, Zıpzıp fişi çekmiş. Hayvan fişi çekmiş! Elektrikli süpürge fişini de çeker, bulaşık makinesini de… Evde Zıpzıp varsa hiçbir beyaz eşya çalışmaz. Artık bir fiş koruyucu takmışlar ama Zıpzıp onu da sökmeyi başarmış. Şu an evde "Zıpzıp bölgesi" tabelasıyla fişlerin olduğu bölüme geçiş yok.
Köpekler: Sadakatin ve Absürtlüğün Bir Arada Olduğu Yaratıklar
Postacı Aşkı
Bursa'dan Mert Bey'in Golden Retriever'ı Paşa var. Paşa'nın bir sorunu var: postacıya aşık. Evet, yanlış okumadınız. Her gün postacı geldiğinde Paşa pencereden zıplayıp kuyruğunu sallar, kapı açılınca postacının üzerine atlar, yalar, sever, "ben seni çok özledim" der gibi inler. Postacı başta korkar ama alışır. Hatta artık her gün Paşa'ya bir şeker getirmeye başlar.
İşin komik yanı, Paşa'nın bu aşkı sadece kendi postacısına değil. Herhangi bir üniforma giymiş insan gördüğü anda bayılır. Kargo deliver, kurye, polis, itfaiyeci… Paşa hepsine aynı sevgiyi gösterir. Bir gün Mert Bey'le veterinere giderler. Veterinerin beyaz önlüklü asistanı içeri girer, Paşa yerinden fırlar. Mert Bey haykırır: "O üniforma değil, o sadece beyaz önlük!" Ama Paşa dinlemez. Beyaz önlük = üniforma = sevgi. Bu denklemi kimse değiştiremez.
En komik olay ise şudur: Mert Bey bir gün kostüm partisine polis kıyafetiyle gider. Eve döndüğünde Paşa onu görür ve… bayılır. Sahibini üniformayla görünce dayanamayıp bayılan bir köpek. Mert Bey o günden sonra evde üniforma giymemek zorunda kalır.
Köpek ve Robot Süpürge Savaşı
İzmir'den Ayşe Hanım'ın labradoru Biscuit, evdeki robot süpürgeyle kanlı bir savaşın içindededir. İşin garip tarafı, Biscuit bu savaşı kaybeder. Her seferinde. Robot süpürge çalışmaya başladığında Biscuit havlamaya başlar, süpürgenin etrafında döner, onu havlamayla korkutmaya çalışır. Robot süpürge ise umursamazca devam eder. Bir gün Biscuit, robot süpürgeyi iterek kanepenin altına sokmayı başarır. Zafer! Ama robot süpürge kanepenin altından çıkıp tekrar saldırıya geçer. Biscuit şok içinde kalır.
Ayşe Hanım bir gün eve döndüğünde Biscuit'i kanepenin üzerinde, dört ayağı üstünde, robot süpürge ise aşağıda Biscuit'in kuyruğunu "süpürürken" bulur. Biscuit'in yüzündeki ifade "tamam, sen kazandın ama ben de buradan inmeyeceğim" diyordur. Artık robot süpürge Biscuit'in kuyruğunu düzenli olarak süpürmektedir. Biscuit teslim olmuştur.
Kuşlar: Uçan Komedi Makineleri
Papağan ve Eski Sevgili Telefonu
Adana'dan Deniz Hanım'ın papağanı Çıtır var. Çıtır bu, konuşkanlığın sınır tanımaz. Evde duyduğu her şeyi tekrarlar. Telefon çaldığında "alo" der, kapı zilini duyunca "kim o?" diye bağırır. Ama bir gün Çıtır, Deniz Hanım'ın eski sevgilisinin telefon numarasını ezberler. Nasıl mı? Deniz Hanım bir ara bu numarayı tuşlamış, konuşmuş, ardından numarayı silmiş ama Çıtır o tuşlama sesini ezberlemiş.
Bir sabah Deniz Hanım uyandığında Çıtır'ın telefonla oynadığını görür. Ekranda eski sevgilisinin numarası. Çıtır aramıştır. Telefon açılır. Karşıdan "alo?" sesi gelir. Çıtır, Deniz Hanım'ın sesini taklit ederek "nasılsın?" der. Eski sevgili "Deniz mi?" diye sorar. Çıtır "evet" der. Ve 5 dakikalık bir konuşma başlar. Çıtır, duyduğu her kelimeyi tekrarladığı için eski sevgili gerçekten konuştuğunu sanır.
Deniz Hanım bu durumu görünce telefona sarılır, "özür dilerim, papağanım aramış" der. Eski sevgili "nasıl yani?" der. Deniz Hanım "papağanım numaramı ezberlemiş, beni taklit ediyor" der. Eski sevgili bir an sessiz kalır ve "senin papağanın benimle konuşmaya ondan daha iyi" der. Bu olaydan sonra Çıtır'a "eski sevgili arama" yasağı konur ama Çıtır bu yasağı hiçe sayarak her fırsatta numarayı tuşlar. Deniz Hanım artık telefonunu şifrelemek zorunda kalmıştır.
Muhabbet Kuşu ve Alarm Sistemi
Antalya'dan Cem Bey'in muhabbet kuşu Düdük var. Düdük, evin alarm sesini birebir taklit edebilir. Bir sabah saat 5:30'da Cem Bey ve ailesi alarm sesiyle uyanır. Paniik! Herkes dışarı koşar. Alarm sistemi normal çalışıyordur. Ama alarm çalmıyordur. Düdük çalıyordur. Küçük bir muhabbet kuşu, herkesi saat 5:30'da uyandırmıştır.
Bu bir kere olmaz. Her sabah 5:30'da Düdük alarm çalar. Aile alarm sistemini değiştirir, yeni bir ses seçerler. İki gün sonra Düdük yeni sesi de öğrenir. Artık iki farklı alarm sesi çalar. Cem Bey Düdük'ü başka odaya taşır. Düdük oradan da duyarak öğrenir. Sonunda aile Düdük'e "iyi sabahlar" demeyi öğrenir çünkü Düdük'ü durdurmanın yolu yoktur. Hayvan sabahın erken saatinde herkesi uyandırmak konusunda kararlıdır ve bu kararından asla vazgeçmez.
Komşu Hayvanları da Vardır Tabii
Bahçedeki Tavuk İsyanı
Eskişehir'de bir sitenin bahçesinde bir kişi birkaç tavuk beslemeye başlar. Tavuklar kaçar, komşuların bahçesine geçer. Komşular şikayet eder. Tavuklar geri alınır. Ama tavuklar her seferinde kaçmayı başarır. Bir sabah site sakini Hülya Hanım, arabasının üzerinde bir tavuk bulur. Tavuk, arabanın tavanında rahatça oturmaktadır. Hülya Hanım "bu benim arabam, in" der. Tavuk bakar ve "gıt"gıt" der. Yani "git git" demek ister gibi. Hülya Hanım güler, tavuk iner. Ertesi sabah aynı tavuk yine arabada. Bu kez yanında bir tavuk daha. Tavuklar çoğalıyor ve arabayı yuva olarak görüyorlar.
Sonunda site yönetimi toplanır. Tavuk sahibine "hayvanlarınızı kontrol edin" der. Tavuk sahibi "onlar bağımsız canlılar, nereye gideceklerini kendileri bilir" der. Toplantı kızışır. O sırada bir tavuk toplantı odasının penceresine konar. Herkes sessizleşir. Tavuk içeriyi süzer ve gıt diye bağırıp uçar. Toplantı sonuçsuz kalır ama herkes o tavuğun mecliste söz hakkı talep ettiğini düşünür.
Köpek ve Kedi Komşuluk İlişkileri
Balıkesir'de komşu iki ev var. Birinde Rıza Bey'in köpeği Tarzan, diğerinde Asiye Hanım'ın kedisi Pıtırcık. Tarzan ve Pıtırcık arasındaki ilişki tam bir aşk-nefret hikayesidir. Gündüzleri bahçede birbirlerini kovalarlar. Tarzan havlar, Pıtırcık tıslar, kovalamaca başlar. Ama geceleri? Geceleri ikisi de bahçedeki aynı bankta yatarlar. Yan yana. Sırt sırta. Sabah olunca tekrar kovalamaca başlar.
Bir gece Rıza Bey dışarı çıkar, ikisini yan yana uyurken görür. Sabah "Tarzan, sen bu kedinin düşmanı değil miydin?" diye sorar. Tarzan kuyruğunu sallar, Pıtırcık'a bakar ve havlar. Pıtırcık esner. Aralarında bir "geceyi birlikte geçirelim ama gündüz düşmanız" anlaşması vardır. Bu anlaşma 3 yıl devam eder. Ta ki Rıza Bey taşınana kadar. Tarzan giderken Pıtırcık o gün ilk kez hiç tıslamaz. Sadece pencerede oturur ve dışarı bakar. Hayvanlar arasındaki dostluklar bazen insanlarınkinden daha derindir.
Veterinerde Yaşanan Absürtlükler
Kedi Taşıma Çantası Faciası
Veterinerlere giderken hepimiz aynı şeyi yaşarız: hayvanlarımızı taşıma çantasına koymak. Bu süreç bazen bir savaş, bazen bir hüner gösterisi, bazen de tam bir felaket komedisi olur. Gaziantep'ten Hasan Bey, kedisini veterinere götürmek için taşıma çantasını hazırlar. Kedi, çantayı görünce kaybolur. Evde 45 dakika kedi arar. Sonunda kedinin taşıma çantasının içinde uyurken bulur. Kedi çantayı sevmiştir. Hasan Bey çantanın kapağını açar, kedi girer, kapağı kapatır. Hayvan veterinere gitmek istiyordur!
Veterinerde kedi çantadan çıkmaz. Veteriner "kedinizi çıkarın" der. Hasan Bey "o çıktı ama geri girdi" der. Kedi, muayene masasını görünce çantaya geri dönmüştür. Veteriner kediye "burası senin için güvenli değil" dercesine bakar. Kedi ise "ben biliyorum nereye gitmek istediğimi, çantada kalmak istiyorum" der gibi mırıldanır. Sonunda muayene çantanın içinde yapılır. Veteriner "30 yıllık meslek hayatımda ilk kez bir kedi çantasından çıkmayı reddetti" der.
Köpek ve Veteriner Korkusu
Trabzon'dan Funda Hanım'ın köpeği Boncuk, veterineri görmek için değil ama veteriner binasını görmek için bile titremeye başlar. Bir gün Funda Hanım, Boncuk'u veterinere götürmek için arabaya bindirir. Araba hareket edince Boncuk mutlu, kafasını çıkarır, rüzgarı hisseder. Ama veteriner binasına yaklaştıklarında Boncuk durumu anlar. Arabanın altına saklanır. Funda Hanım arabayı park eder, Boncuk'u aramanın altından çıkarmaya çalışır. Boncuk çıkmaz. Veteriner gelir, ikna eder, Boncuk çıkar.
Ama işin komik tarafı, dönüş yolunda Boncuk'un arabada neşeli şekilde kafasını çıkarıp rüzgarı hissetmesidir. Veteriner korkusu geçmiştir. Ta ki bir sonraki veterinere gidene kadar. Her seferinde aynı senaryo tekrarlanır: arabaya binerken neşeli, veteriner binası yakınlaşınca panik, veteriner bittikten sonra yine neşeli. Boncuk'un beyninde "veteriner = korku" ve "araba = eğlence" iki ayrı dosya vardır ve bu dosyalar asla birbirine karışmaz.
Hayvanların İnsanları Taklit Etmesi: Bir Ayna
Kedi ve Laptop Klavyesi
İstanbul'dan Ezgi Hanım'ın kedi hikayesi tam bir "kedi bilgisayar kullanıyor mu?" sorusunun cevabıdır. Ezgi Hanım evde çalışırken kedisinin klavyenin üzerinde yatmasını engellemeye çalışır. Kedi ise her seferinde klavyeye çıkar ve tuşlara basar. Bir gün Ezgi Hanım tuvalet molası verir, döndüğünde bilgisayarın ekranında kedi tarafından yazılmış bir "document" bulur. Kedi klavyeye basarak bir şeyler yazmıştır. Ezgi Hanım bakar ki kedi "jjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjj" yazmıştır. Kedi J harfine basmayı seviyordur.
Ama bir gün Ezgi Hanım bir toplantıdadır. Ekranda sunum yapmaktadır. Kedi arka planda klavyeye basar ve… toplantıdaki herkese "jjjjjjjjjjjjjj" mesajı gönderilir. Ezgi Hanım "özür dilerim, kedi klavyeye bastı" der. Toplantıdakiler güler. Ama kedi bunu bir kere değil, üç kere yapar. Üçüncü seferde "JJJJJJJJJJ" yazısının yanında bir de "send" butonuna basmıştır. Kedi sadece yazmakla kalmamış, mesajı da göndermiştir. Artık Ezgi Hanım toplantılardan önce kediyi başka odaya kilitler.
Köpek ve Sosyal Medya
Artık hepimiz biliyoruz: köpeklerin sosyal medya hesapları var. Ama Muğla'dan Selin Hanım'ın köpeği Buddy var ki, bu işi bir adım öteye taşımıştır. Selin Hanım, Buddy'nin fotoğraflarını Instagram'a koyar. Bir gün Buddy, Selin Hanım'ın telefonunu alır ve ekranı yalayarak "like" butonuna basar. Bu bir kere olmaz. Buddy her fırsatta telefonu alır ve rastgele fotoğraflara like basar. Bir gün Selin Hanım, Buddy'nin eski sevgilisinin fotoğrafına like attığını görür. Buddy, Selin Hanım'ın eski sevgilisinin hesabını bulmuş ve son fotoğrafına like basmıştır. Selin Hanım "bu köpek hayatımı mahvediyor" diye düşünür ama aynı zamanda "en azından köpeğim benim adıma sosyal medya yönetiyor" diyerek durumu komik bulur.
Neden Hayvanları Bu Kadar Çok Seviyoruz?
Bütün bu hikayeleri okurken eminim ki yüzünüzde bir gülümseme belirdi. Çünkü hayvanlar hayatımıza sadece sevgi değil, aynı zamanda kahkaha da katarlar. Onların yaptıkları absürtlükler, bizi stresli anlarda güldürür, bizi hayata bağlar. Bir kedinin çamaşır makinesine girmesi, bir köpeğin postacıya aşık olması, bir papağanın eski sevgiliyi araması… Bunlar gerçek hayatın komik sahneleri.
Hayvanlar bize ders de verir aslında: hayatın ciddiye alınacak kadar kısa ama gülmeye değer kadar uzun olduğunu. Pamuk pencereden kaçar ama eve döner. Zıpzıp çamaşır makinesinden korkar ama fişleri çekerek kendini korur. Paşa üniformalara bayılır çünkü sevgi göstermekten korkmaz. Buddy telefonda like basar çünkü dünyayı keşfetmek ister. Bu hikayelerin hepsinde ortak bir şey var: hayvanlar yaşarken eğlenmesini bilirler. Belki de biz insanlar onlardan bir şeyler öğrenmeliyiz.
Sizin de evcil hayvanınızın komik bir hikayesi mi var? Yorumlarda paylaşın, birlikte gülelim! Çünkü hayat kısa, hayvanlar komik ve her gülen insan dünyayı biraz daha güzel yapar. 🐾
Yorumlar
Yorum Gönder