Doğada vakit geçirmek harikadır diye düşünürüz, değil mi? Kuşların ötüşü, ağaçların hışırtısı, temiz hava… Ne kadar huzur verici. Ama o huzur aniden bir geyiğin çantana dalmasıyla kabusa dönüşebilir. Ya da bir sincabın başına tünemesiyle evrak çantanı hatırlaman gerekmez. Doğanın komik tarafı, faciaların ardından anlatabilecek hikayeler bırakmasıdır işte. Gerçek insanların gerçek yaşantılarından derlediğimiz bu hikayeler, doğanın bize hazırladığı sürprizleri gözler önüne seriyor. Hazırsanız, doğada başımıza gelen ama güldüğümüz o anları birlikte hatırlayalım.
Kamp Yaparken Gelen Beklenmedik Misafirler
Kamp yapmak, şehrin stresinden kaçmanın en güzel yollarından biridir. Çadırını kurarsın, ateşini yakarsın, yıldızların altında huzur bulursun. En azından teoride böyle olması gerekir. Pratikte ise doğanın misafirperverlik anlayışı bizimkinden biraz farklıdır.
Bir arkadaşım geçen yıl Karadeniz'de kamp kurduğunda, gece yarısı çadırının içinde bir şeyin kıpırdadığını hissetmiş. El fenerini açıp baktığında, bir yaban domuzu yavrusunun uyku tulumunun kenarına kıvrılmış olduğunu görmüş. Hayvan o kadar huzurluydu ki, kaldırılmaya hiç niyeti yoktu. En sonunda çadırın diğer tarafından sessizce çıkıp sabaha kadar arabanın arka koltuğunda uyumak zorunda kalmış. Sabah çadıra baktığında yavru gitmişti ama "hediye" olarak çadırın tabanını delmişti.
Sincapların Hırsızlık Sendromu
Kamp yemekleri hazırlamak başlı başına bir macera. Ama yemeğin bir kısmını doğanın küçük hırsızlarına kaptırdığınızda macera facialya dönüşür. Sincaplar, kampların en zeki ve en pervasız misafirleridir. Bir bisküvi paketini açtığınızı fark ederler etmez, bir asker gibi pozisyon alırlar.
Uludağ'da kamp yapan bir grup, akşam yemeği için hazırladıkları peynir tabağını masada bir anlık bırakmış. Döndüklerinde tabak bomboş, bir sincap ise en yakın ağacın dalında koca bir peynir parçasıyla zafer pozu veriyordu. En kötüsü, sincap onlara bakarak peyniri ısırıyordu — sanki "Benim oldu, ne yapacaksın?" der gibiydi. Grup akşam yemeğini ekmek ve zeytinle yapmak zorunda kaldı.
Deniz Kenarında Hayvan Karşılaşmaları
Deniz kenarı tatilleri de doğa facialarından muaf değildir. Martılar, en masum görünen ama en sinsiydiir. Özellikle yemekli plajlarda martıların saldırı taktikleri askeri bir stratejiyi andırır.
Martıların Stratejik Saldırıları
Bodrum'da bir sahilde simit yemeye çalışan bir turist, simidin yarısını ağzına götürdüğü an bir martının simidi kapıp gitmesini anlatıyordu. Ama hikayenin komik kısmı bu değil. Martı simidi havada bırakıp denize düşürmüş ve diğer martılar birleşerek simidi parçalamış. Yani martılar arasında organize bir operasyon var!
Başka bir olayda, Çeşme'de bir aile mangal yapmaya karar vermiş. Etlerin kokusu martıları o kadar cezbetmiş ki, on martı aynı anda saldırıya geçmiş. Aile çocuklarını korurken, martılar etleri tek tek götürüyor, babanın şapkasını bile yanlışlıkla kapıp götürüyorlardı. Sonuçta aile aç karna eve döndü, martılar ise o akşam bir ziyafet çekti.
Ormanda Kaybolmanın Komik Yüzü
Ormanda yürüyüş yapmak sağlıklı bir aktivitedir. Haritanız varsa, telefonunuz şarjlıysa ve yolunuzu biliyorsanız sorunsuz geçer. Ama ya none of the above? İşte o zaman komik bir faciala hikayesine dönüşür.
Bir grup arkadaş Bolu'da orman yürüyüşüne çıkmış. GPS'e güvenip belirli bir patikadan çıkmışlar. İki saat sonra aynı noktaya geri dönmüşler. Üçüncü denemede de aynı şey olunca, artık ormanın onlarla bir oyun oynadığını kabul etmişler. En sonunda bir çobana rastlayıp yol bulmuşlar. Çoban onlara gülerek, "Siz üçüncü grubunuz bugün, hep aynı yere dönüyorsunuz" demiş.
GPS'in Sizi Götüreceği Beklenmedik Yerler
GPS bazen size doğrudan bir bataklığın içinden geçen "en kısa yol" önerebilir. Rize'deki bir yürüyüşçü, telefonunun haritasına güvenerek bir patika izledi. Yarım saat sonra dizine kadar çamurun içindeydi. Kendini kurtarmak için bir ağaca tutunmak istedi, ağaçtan bir yılan düşdü başına — zehirsiz bir yılandı ama kalp krizi riski taşıyabilir derecede korktu. Yılan da korkmuştu, ikisi de farklı yöne kaçtı.
Vahşi Hayvanlarla İlgili En Absürt Anlar
Geyiklerin Apartman Yaşamı
Amerika'da bir suburban bölgede, geyikler o kadar alışmış ki insanlara, artık evlerin bahçesinde oturup çimleri yiyorlar. Bir ailenin bahçesindeki geyik, ailenin köpeğiyle göz göze gelip hiç oralı olmamış. Köpek havlamış, geyik bakmış, köpek tekrar havlamış, geyik yemeğine devam etmiş. Köpek sonunda pes edip geyiğin yanına uzanmış. Artık ikisi aynı çimleri paylaşıyor.
Türkiye'de ise Karadeniz'deki yaylalarda ineklerin yol ortasında yatması bir gelenektir. Bir sürücü yolun ortasında yatan bir ineğe korna çalıyor, inek başını kaldırıp bakıyor ve tekrar uzanıyor. Sürücü ineğe "Kalk artık!" diye bağırıyor, inek kalkıyor ama iki adım öteye geçip tekrar uzanıyor. Doğanın yol hakkı anlayışı bu işte.
Ayıların Çöp Kutusu Maceraları
Ayıların yiyecek arayışı, onları insan yerleşimlerine yakınlaştırır. Artvin'de bir köyde, ayılar düzenli olarak çöp kutularını karıştırmaya başlamış. Köylüler çözüm olarak çöp kutularını zincirle bağlamış. Ayı ise zinciri çözüp çöp kutusunu devirmeyi öğrenmiş. Sonunda köylüler çöp kutusunu evin içine koymuş, ayı ise kapıyı tırmalamaya başlamış.
Başka bir olayda, bir ayı ailenin piknik masasına oturmuş. Aile kaçarken ayı sandviçlerini yiyor, limonatasını içiyor ve güneş gözlüğünü deniyordu. En komik an, ayının güneş gözlüğüyle poz verip fotoğraf çekilmesi istemezmiş gibi bakmasıydı.
Doğa Fotoğrafçılığında Facialar
Doğa fotoğrafçılığı sabır işidir. Saatlerce beklersiniz, doğru açıyı yakalamaya çalışırsınız. Ama bazen doğa sizi en hazırlıksız anınızda yakalar.
Kuşların Lens Karşıtı Tepkileri
Bir fotoğrafçı saatlerce bir flamingo grubunun yanında beklemiş. Tam flamingoların dans edişini yakalayacakken, bir flamingo gelip fotoğrafçının lensine gagasını vurmuş. Sonra diğer flamingolar da katılmış. Fotoğrafçı "hayvanların doğal davranışlarını" yakalamak isterken, hayvanlar onun doğal davranışını yakalamış oldu.
Başka bir fotoğrafçı, kartalın uçuşunu yakalamak için bir tepeye tırmanmış. Saatlerce bekledikten sonra kartal gelmiş — ve tam fotoğraf çekeceği sırada rüzgar şapkasını uçurmuş. Fotoğrafçı şapkasını kovalarken kartal, onun koşu pozisyonunu izlemiş. Fotoğrafçı geri döndüğünde kartal gitmişti. Günü bir şapkasız ve fotoğrafsız geçirdi.
Balıkçılık Maceraları ve Sürpriz Sonuçlar
Balık tutmak sabır ve huzur gerektiren bir iştir. En azından teoride. Pratikte ise balıkçılık, balığın sizi tuttuğu bir oyundur.
Bir balıkçı, göl kenarında sabahın erken saatlerinde oltasını atmış. İki saat sonra bir ısırık hissetmiş. Heyecanla oltayı çekmiş ama balık değil, bir çift patik çıkmış su yüzeyine. Patikler o kadar eskiydi ki, muhtemelen gölün dibinde yıllardır duruyordu. Balıkçı patikleri karaya çıkarıp gülerken, balıklar muhtemelen suyun altında ona gülüyordu.
Balıkhane Faciaları
Ege'deki bir balıkçı, dev bir levrek yakaladığını düşünmüş. Oltayı çekerken o kadar büyük bir direnç hissetmiş ki, bu balık rekor diye düşünmüş. Sonunda su yüzeyine çıkan şey bir lastik bottu. Balıkçı oltayı bottan kurtarmaya çalışırken, bottaki insanlar onu şaşkınlıkla izliyordu. "Hocam, bizim botu mu balık sandınız?" diye sorduklarında, balıkçının yüz ifadesi fotoğraf karesi gibiydi.
Sürünen Hayvanlarla İlgili Unutulmaz Anlar
Yılanlar, kertenkeleler, kaplumbağalar... Sürngenler genellikle zararsızdır ama insana verdikleri tepkiler komedyenlerin taşını çıkartır.
Kertenkelelerin Beklenmedik Arkadaşlıkları
Antalya'da bir yazlık evin terasında kahvaltı yapan bir aile, masaya bir kertenkele gelip oturmuş. Aile korkmuş ama kertenkele sadece reçel tabağına bakıyordu. Sonunda küçük bir parça ekmek verdiler. Kertenkele ekmeği yedi, başını salladı ve gitti. Ertesi sabah aynı saatte geldi. Bir hafta boyunca her sabah geldikten sonra artık ismini "Reçel" koymuşlar.
Kaplumbağa Yarışları ve Yol faciaları
Kaplumbağaların yolda yürürken yarış yapması, aslında hepimizin bildiği bir hikayedir. Ama kaplumbağanın otoyolda yürümeye çalışması başka bir seviye. Muğla'da bir kaplumbağa, otoyolun ortasında yürümeye karar vermiş. Trafiği kilometrelerce durdurmuş. Sonunda bir sürücü inip kaplumbağayı kenara taşımış. Kaplumbağa ise taşıdığı kişiye bakmış, birkaç adım yürümüş ve tekrar yola dönmüş. Kararlılık budur işte.
Doğada başımıza gelen bu facialar bize bir şey öğretiyor: Doğayla başa çıkmak için mizah en iyi silahımız. Her faciala bir hikaye, her hikaye bir kahkaha. Hayvan hikayeleri hepimizin hayatında bir yer tutuyor ve bu anları paylaşmak, faciaları faciala olmaktan çıkarıp anıya dönüştürüyor. Daha fazla seyahat macerası ve absürt tesadüfler için blogumuzu takip etmeye devam edin. Doğa hakkında daha fazla bilgi için Doğa Derneği'nin çalışmalarına göz atabilir, vahşi yaşam hakkında bilgiler edinebilirsiniz.
Yorumlar
Yorum Gönder